4 Ekim 2016 Salı

VİETNAM SAVAŞININ ÇIPLAK KIZI KİM PHUC






8 Haziran 1972’de, Kuzey Vietnam’da saklandıkları tapınağa bir Amerikan uçağından dört napalm bombası atıldı.
Sağ kalan çocuklar, elbiseleri, saçları, vücutları yanık içinde, çığlıklar atarak kaçışırken, foto muhabiri Nick Ut kendisine Pulitzer ödülünü getirecek olan kareyi çekti. Ortada, çığlık çığlığa koşan çıplak kız, Vietnam Savaşı’nın bütün dehşetinin isimsiz simgesi haline geldi.
Amerika’yı dünya kamuoyunun önünde mahkum eden bir simge…
* * * 
1982’de bir Alman gazeteci “Resimdeki Kızın” peşine düştü. Kızın adının Kim Phuc olduğu ortaya çıktı. Bütün vücudu yandığı için Saigon’da 14 ay hastanede yatmış, yanık derisi ayıklanırken her seferinde acıdan bayılmıştı.
İleri bir yaşta, kocasıyla gittiği Moskova dönüşü siyasi mülteci olarak Kanada’ya sığınmıştı Kim. O günlerde 34 yaşındaydı. Evliydi, 3 yaşında bir oğlu vardı. Astım ve şeker hastasıydı, sık sık migren krizi geçiriyordu. Vücudunda, her vesileyle azan, silinmek bilmez yaralar taşıyordu, cildi nefes alma yeteneğini kaybetmişti, ama “Ama ne talihliymişim ki yüzümde en küçük bir leke bile yok!” diye avunuyordu.
1995 senesinde Washington’da Vietnam Savaşı’nı anmak için bir tören yapıldı. Kim Phuc da oradaydı…
Kürsüde konuşurken, “O bombaları atan pilotla karşılaşsam, ona “Geçmişi değiştiremeyiz…” derdim,”Ama bugün ve yarın, barışa hizmet etmek için elimizden geleni yapabiliriz!”

Salondan sessizce ayrılıyordu ki, eline bir kağıt sıkıştırdılar, göndereni işaret ettiler. Kim Phuc önce dönüp adama baktı. Adam orada öylece durmuş, eli ayağı titreyerek Kim Phuc’a bakıyordu. Sonra elindeki notu okudu Kim Phuc… “Kim, o adam benim!” yazıyordu.
8 Haziran 1972 günü, Vietnam’daki o mabede napalm atan uçağın pilotu John Plummer’di orada duran… Savaştan sonra yıllarca kendine gelememiş, ne yapacağını bilememiş, din adamı olmuş, “O küçük kızın” resmini gazeteden kesip her an cüzdanında taşımıştı.
Kim bir an adama baktı, sonra kollarını açarak ona doğru koştu…
Hangisinin yarası daha derindi dersiniz?






Bitchcraft sayfası


7 yorum:

  1. Çok duygulandım. Etkileyici bir hikaye. Bu güzel paylaşım için teşekkürler.

    Takibe alıyorum sizi :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Okuduğunuz ve yorumunuz için ben teşekkür ederim:)Takibe aldım bende sizi:)

      Sil
  2. Ben bu kızı gerçekten merak ediyordum bir ara takmıştım hatta iyi ki okumuşum bu yazıyı. Ne yüce gönüllü bir kadın olmuş.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Değil mi? Yorumun için teşekkürler :)

      Sil
  3. Offf. Ne can acıtıcı bir hikâye canım bu . Nereden nereye, işte aslında üstlerinin emrini yerine getiriyor o pilot, ama kadının gösterdiği büyüklük ne kadar takdir edilesi...Teşekkürler yavrum. Dönüp bir daha okuyacağım. E-mail üyeliği yaptım. Paylaşımlarını kaçırmam artık. Servgiler kızım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten çok etkileyici bir yaşam öyküsü. Beni çok etkileyen yaşam hikayelerini elimden geldiğince paylaşmaya çalışıyorum. Çok teşekkür ederim Ece ablacım Sevgiler:)

      Sil

Yorumlarınız benim için önemlidir